195 lat temu urodził się Ignacy Łukasiewicz, wizjoner i pionier przemysłu naftowego na świecie. Nie tylko wynalazł lampę naftową i stworzył pierwszą na świecie rafinerię, ale także bardzo mocno interesował się losem swojej Ojczyzny.

Urodził się 8 marca 1822 r. w Zadusznikach koło Mielca. Ukończył gimnazjum w Rzeszowie i podjął pracę jako pomocnik aptekarski. W roku 1850 rozpoczął studia farmaceutyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, które w ostateczności ukończył w Wiedniu. Jako magister farmacji pracował w aptece Piotra Mikolascha we Lwowie.

Tam też po przeprowadzeniu wielu eksperymentów naukowych z ropą naftową udało mu się uzyskać naftę nadającą się do oświetlenia. Dużym sukcesem Łukasiewicza było oświetlenie lwowskiego szpitala.

W 1853 Łukasiewicz przeniósł się do Gorlic, w związku z odkryciem bogatych pokładów ropy naftowej. Pracował tu nad ulepszeniem destylacji nafty, co pozwoliło na skonstruowanie pierwszej ulicznej latarni naftowej. W tym samym czasie za sprawą Tytusa Trzecieskiego, Łukasiewicz zainteresował się nowo odkrytymi złożami ropy naftowej na terenie lasów bobrzeckich nieopodal Krosna.

Współpraca ta zaowocowała powstaniem pierwszych destylarni i rafinerii ropy oraz pierwszej na świecie kopalni ropy naftowej w Bóbrce.

W 1869 r. dzięki zgromadzonemu kapitałowi Łukasiewicz zakupił niewielki dworek we wsi Chorkówka i tam zamieszkał. Po pożarze dworu na kilka lat przeniósł się do dworu w Polance korzystając z zaproszenia Tytusa Trzecieskiego. Poza działalnością biznesową był też oddanym społecznikiem i filantropem. Promował budowę szkół i szpitali, dróg i mostów, osobiście finansował wiele inicjatyw. Walczył z biedą i alkoholizmem, tworzył kasy zapomogowe i fundusze emerytalne. Przyjęło się nawet powiedzenie, że „wszystkie drogi w Zachodniej Małopolsce brukowane były guldenami Łukasiewicza”, a pracownicy nazywali go „ojcem Ignacym”. Zmarł na zapalenie płuc 7 stycznia 1882 r.

Ignacy Łukasiewicz to postać niewątpliwie wspaniała. Człowiek z pasją, śmiało kroczący ku wyznaczonym sobie uprzednio celom. Kochał swoją Ojczyznę i działał w jej interesie gdy tylko miał taką możliwość. Jego przedsiębiorczość i kreatywność zdumiewała współczesnych mu ludzi. Warto przypominać tego typu postacie z naszej historii, a Łukasiewiczem mamy jak najbardziej prawo się chwalić!

Źródło: Pałac Polanka