Zapraszamy na kolejne wydarzenie z jubileuszowego cyklu „7 wieczorów na 70 lat”. Na widownię zapraszamy dzieci, młodzież i dorosłych – spektaklem „Plastusiowy pamiętnik” wspólnie uczcijmy urodziny domu kultury i dzień dziecka.
Miejsce: Regionalne Centrum Kultur Pogranicza w Krośnie, sala widowiskowa, ul. Kolejowa 1
Termin: 3 czerwca 2018, godzina 16.00
Szczegóły: www.rckp.krosno.pl
Bilety rodzinne 1-osobowy - 20 zł, 2-osobowy - 36 zł, 3-osobowy - 48 zł, 4-osobowy - 56 zł, 5-osobowy - 65 zł, z Krośnieńską Kartą Mieszkańca 1-osobowy - 15 zł, 2-osobowy - 26 zł, 3-osobowy - 36 zł, 4-osobowy - 44 zł, 5-osobowy - 50 zł, z kartą Pomocnika Mikołaja dorośli 15 zł, dzieci 5 zł
Bilety w sprzedaży w kasie RCKP:
Regionalne Centrum Kultur Pogranicza, ul. Kolejowa 1 (p. 234)
Godziny otwarcia kasy RCKP:
poniedziałek - piątek 10.00-13.00 oraz 14.30-17.30
sobota 10.00-14.00 oraz na godzinę przed wydarzeniem
Rezerwacja telefoniczna i internetowa:
13 43 218 98 w. 159 | sprzedaz.imprez@rckp.krosno.pl
„PLASTUSIOWY PAMIĘTNIK”
Teatr Nowy w Zabrzu
Reżyseria, adaptacja, teksty piosenek: Zbigniew Stryj
Scenografia: Bartłomiej Latoszek
Kostiumy: Joanna Puk
Muzyka: Bogdan Kisiel
Choreografia: Agnieszka Ślusarek
Asystent Reżysera: Robert Lubawy
Inspicjent/Sufler: Edyta Bicz
Obsada:
Kasia Łacisz-Kubacka/Anna Konieczna
Danuta Lewandowska
Renata Spinek
Grzegorz Cinkowski
Robert Lubawy
Krzysztof Urbanowicz
Marian Wiśniewski
oraz Alicja Witomska, Barbara Banz, Marta Feodorów, Paulina Bujar, Agnieszka Strzeja, Monika Skworc
Było to bardzo dawno temu. Wasze mamusie nosiły wówczas jeszcze krótkie sukienki, a czesały się w warkoczyki z kokardkami albo obcinały włosy "na poleczkę". Redaktorka "Płomyczka" umyśliła sobie wtedy, żebym koniecznie pisała opowiadanie o szkole, które ciągnęłoby się w pisemku przez cały rok, a bohaterem opowiadania miał być taki ludzik z drzewa czy też z gałganków. A ja wcale nie miałam ochoty o tym pisać! Co tu począć? Od czego jednak człowiek ma przyjaciół?!... Miałam taką siedmioletnią przyjaciółkę, Krysię. Nieraz naradzałyśmy się z Krysią, o czym by tu ciekawym do "Płomyczka" napisać. Myślę więc sobie: "Pójdę do Krysi, ona na pewno poradzi!" W dwa dni potem do moich drzwi - ktoś gwałtownie zakołotał. Biegnę co tchu otworzyć - we drzwiach stoi Krysia. Oczy jej płoną, spod beretu wygląda wiecheć czupryny, tornister przerzucony przez jedno ramię.
— Już mam!... Już wiem!... — krzyczy od progu.
I Krysia zdziera z pleców tornister, z tornistra wyjmuje piórnik, a z piórnika, moi kochani! — tyciusieńkiego ludzika jak ziarnko fasoli, z perkatym nochalkiem i odstającymi uszami. Stawia go sobie na dłoni i woła:
— Widzisz!... Teraz rozumiesz, czego "on" będzie?!...
Kiwnęłam głową w zachwycie.
— Rozumiem. Z plasteliny!...
— A na imię będzie miał Plastuś!
Odtąd Plastuś stał na moim stole, a pamiętnik jego pisał się tak łatwo, jakby naprawdę on sam opowiadał w nim swoje przygody. Od tego czasu minęło wiele lat….
Maria Kownacka
/tekst, mat. fot. Teatr Nowy Zabrze/